Εισαγωγή

 

           Η πανέμορφη , ιστορική Λακωνία βρίσκεται στη νότια εσχατιά της ηπειρωτικής Ελλάδος.

           Γη  ευλογημένη , απ’ τον Θεό, έχει το προνόμιο να «προστατεύεται» από τα ορεινά συγκροτήματα του Πάρνωνα και του Ταϋγέτου, που απολήγουν , αντιστοίχως , στη «Μαλέαν άκραν» και στο Ταίναρο ακρωτήριο.

           Ανάμεσά τους εκτείνεται η κατάφυτη κοιλάδα της Λακεδαίμονος , η οποία διαρρέεται από τον ονομαστό και χιλιοτραγουδισμένο ποταμό Ευρώτα.

           Η χλωρίδα και η πανίδα της Λακωνίας, παρά την αποψίλωση των βουνών και την υποβάθμισή της από τις ανθρώπινες δραστηριότητες , εξακολουθεί να παραμένει ποικίλη και αξιόλογη.

           Ο Ταΰγετος ονομάζεται, από τους φυσιοδίφες, βοτανικός παράδεισος του Μοριά κι αυτό εξαιτίας των σπάνιων και μοναδικών φυτών του, ενώ κι ο Πάρνωνας έχει τη δική του βοτανολογική αξία.

           Η χαρακτηριστική πανίδα της Πελοποννήσου εμφανίζεται στους λακωνικούς βιότοπους με σημαντικές παρουσίες  ερπετών, μικρών θηλαστικών κι αρπακτικών πτηνών.

           Οι ορνιθολογικοί  πίνακες καταγράφουν τα βουνά της Λακωνίας και τη λεκάνη του Ευρώτα ως σπουδαίους μεταναστευτικούς διαδρόμους των αποδημητικών πουλιών.

           Σε ό,τι αφορά το θαλάσσιο περιβάλλον, η Λακωνία διαθέτει έναν από τους πιο καθαρούς κόλπους της Ελλάδας, το Λακωνικό Κόλπο, που στις βορινές παραλίες του αναπαράγεται η θαλασσοχελώνα  caretta-caretta.

           Ο λόγος που η φύση διατήρησε την ομορφιά της, σ’ αυτήν τη γωνιά της ελληνικής γης, είναι ότι, μένοντας στο περιθώριο της εκβιομηχάνισης  η Λακωνία δεν υπέστη τις βάρβαρες αλλοιώσεις του περιβάλλοντος, όπως άλλα μέρη της πατρίδας μας.

           Είναι βέβαιο πως η λακωνική φύση ανθίσταται χωρίς αυτό να σημαίνει πως έχει μείνει εντελώς αλώβητη από τις έντονες «αναπτυξιακές δραστηριότητες» της εποχής μας.

           Τα χρόνια που πέρασαν σκλήρυναν την καρδιά και την ψυχή των ανθρώπων. Έπαψαν να βλέπουν το περιβάλλον με σεβασμό κι αγάπη. Μέτρο αξίας και για τα πλέον ανεκτίμητα πράγματα στη ζωή μας ,έγινε το χρήμα.

           Ποιος να νοιαστεί για τα ελάφια του Πάρνωνα που  χάθηκαν; Ποιος να ενδιαφερθεί για τους αετούς του Ταϋγέτου  που κάποτε ορθοπετούσαν στις πλαγιές του; Τι κι αν ο Ευρώτας απόμεινε στους θερινούς μήνες , ένα θλιβερό, ρυπαρό ρυάκι; Τι κι αν τα πλατάνια κι οι πικροδάφνες του πέφτουν θύματα των καταπατητών των παρόχθιων περιοχών; Και τι να πει κανείς για την ανοιχτή πληγή, που άφησε το λατομείο στην ανατολική πλευρά του Πενταδάχτυλου , με τις ευλογίες των εκάστοτε πολιτικών τοπικών μας αρχόντων;

           Ο  ΟΙΚΟ.ΣΥ.Λ. νοιάζεται για όλ’ αυτά και για άλλα. Δηλώνει πάντοτε «παρών» κι αισθάνεται βαρύ το χρέος του γι’ αυτόν τον τόπο, την ιδιαίτερη πατρίδα μας τη Λακωνία.

          

Αρχική